Puur natuur | Column Yolande de Best

5 mrt

Een beetje nieuwsgierig was ik wel naar Helga’s tiental, zoals ik de tien mensen was gaan noemen die ik zou interviewen voor de nieuwe video’s van de Elzen Kliniek. Hoe zouden ze er uitzien? Zou ik überhaupt kunnen raden wie wat had laten doen? Wat voor types zouden ze eigenlijk zijn? Behalve dat ze natuurlijk stuk voor stuk lekker strak in hun vel zouden steken, kon ik me er niet al te veel bij voorstellen.
Foto Yolande de BestEén ding wist ik zeker: voor mij zou het niets zijn, injectables. Ik ben namelijk nogal op ‘puur natuur’. Ik hou van groene weiden, lammetjes, frisse was – aan de lijn gedroogd, geurende narcissen. Van stijlvol en gracieus oud worden. Fillers – zoals injectables ook wel worden genoemd – passen niet in dat rijtje.

Grappig genoeg was mijn eerste ‘slachtoffer’, Peter, het helemaal met mij eens. Deze knappe vijftiger, bleek net zo gek op die natuur te zijn als ik. En – hè? – hij zat ook helemaal niet strak in zijn vel. Zijn gezicht straalde weliswaar toen hij over zijn vrouw sprak, maar verraadde ook alle van zijn ruim vijftig lentes. Voor hem helemaal geen probleem. Hij deed zonder enige gêne uit de doeken hoe hij in de stoel van dokter Helga was terechtgekomen. Verjaarscadeautje van zijn vrouw, verkondigde hij lachend. Zijn lippen werden met de dag smaller en hij zoende niet meer zo lekker. Maar dankzij een ‘paar prikjes’ hadden zijn kussen – aldus zijn inmiddels weer supertevreden vrouw– weer dezelfde kwaliteit als vroeger.

Ik hoorde zijn verhaal aan. En raakte enigszins verward. Die verwarring groeide na ieder vraaggesprek. Want zo ongeveer elk van de andere negen modellen vertelden me dingen die mijn eerdere ideeën over fillers en de behandelingen in de Elzen Kliniek deden wankelen. Zoals Sietske, al jaren vaste klant, die trots is op elke rimpel, maar niet wil dat de akelige ziektes waarmee ze te kampen heeft gehad van haar gezicht af te lezen zijn. Zij zweert bij dokter Helga, die telkens weer de vermoeidheid en pijn op een eenvoudige manier lijkt weg te toveren. Ze rijdt een keer of twee per jaar graag van Den Haag naar Naarden om er gezond uit te zien en nog meer van haar leven te genieten. Net als het meisje waartegen ik in het toilet per ongeluk opbotste. ‘Fotomodel zeker?’, dacht ik. Totdat zij me een minuut later haar ‘voor’ foto showde. Daarop keek ik in het gelaat van een vermoeide, onzekere vrouw, die ik minstens tien jaar ouder inschatte dan nu. Haar gezicht voor de eerste behandeling werd getekend door giga wallen onder de ogen. De stralende beauty van nu legde me uit dat ze zich vanwege alle opmerkingen over haar niet bestaande vermoeidheid destijds uiteindelijk ook echt doodmoe was gaan voelen! Haar verhaal stond niet op zich. Docent Gerard legde me uit dat zijn studenten gewoonweg bang voor hem waren geweest vanwege zijn norse blik. Een buitenkant die volstrekt niet matchte met zijn humoristische binnenkant. Verdwenen is die strengheid, onder de deskundige handen van dokter Helga. Hij was zeker zo blij als Noëlle die tijdens de overgang ineens een deuk in één wang kreeg: het maakte haar doodongelukkig en onzeker. Maar dankzij de fillers is haar vrolijke natuur ook weer aan de buitenkant te bewonderen!

Dokter Helga heeft voor al deze mensen – en ongetwijfeld voor honderden anderen – in haar kliniek het verschil gemaakt. Niet door ze op verzoek glad als een appeltje naar buiten te sturen. Maar door net de juiste accenten te markeren, subtiele lijntjes te doorbreken. Met een paar prikjes het vermeende chagrijn uit de mondhoeken te halen. Nee, de cliënten van de Elzen Kliniek gaan niet rimpelloos of leeftijdsloos door het leven. Je haalt ze er op de buis niet in één keer uit, zelfs al is ‘het licht in de studio niet optimaal’, want dokter Helga zet geen ‘handtekening’.

Ik filosofeerde erover met Elzen Kliniek’s ambassadrice/fan Heleen van Royen en dokter Helga zelf. Over het feit dat we wel jaarlijks naar de tandarts gaan, elke zes weken ons haar een kleurtje geven, alles doen om fris en fruitig te blijven. En over die soms weerbarstige buitenkant die veelal een heel ander verhaal vertelt dan bij de binnenkant van de eigenaar past. Over dat wat een gezicht frisser maakt en over de kunst te snappen welke kleine ingreep grote gevolgen kan hebben. Mijn weerstand smolt en ik was overtuigd. Dokter Helga snapt het, na tientallen jaren studie en praktijk. Haar cliënten kunnen laten zien wie ze werkelijk zijn. Puur natuur!

Yolande de Best is naast journalist, schrijfster en interviewster ook mediator en coach. Ze is bekend van het tv programma ‘Echt Scheiden’ en haar wekelijks bijdrage op in de rubriek Vrouw van De Telegraaf. Onlangs verscheen haar boek ‘Hun scheiding, mijn leven’.

Infecties door bacteriën na een fillerbehandeling?

10 feb

Goede voorlichting bij botox en fillersJosje stelde deze vraag:
Kan er een weefselontsteking plaatsvinden na injectie van een filler? Er is een onderzoek gepubliceerd over bacteriële infecties die kunnen ontstaan na het toedienen van tijdelijke en permanente fillers. Die ontstekingen kunnen ook jaren na toediening optreden en alleen met een chirurgische ingreep worden verwijderd met storende littekens als gevolg. Wat vindt u van dit artikel? Kan ik beter geen tijdelijke fillers meer laten inspuiten? Er staat ook dat het iedereen kan overkomen. Ook als je naar een erkende cosmetisch arts gaat. Ik zie uw reactie graag tegemoet.

Antwoord
Na elke medische behandeling, cosmetisch of niet kunnen complicaties ontstaan. Voor je overgaat tot een behandeling is goede voorlichting essentieel. Ook een botox of fillerbehandeling is en blijft een medische behandeling, hoe veilig en hoe klein de ingreep ook is. Op elke injectablebehandeling zijn alle regels van toepassing die wettelijk gelden in de geneeskunde.

Goed advies
Dit betekent dat de arts je altijd serieus moet nemen. Tijdens een consult bespreek je samen met de arts wat je verwachtingen zijn, welk resultaat haalbaar is en of er vervolgbehandelingen nodig zijn. Het behandeladvies (met het prijskaartje) moet dan ook helder op papier staan. Hierin moet ook precies staan om welk product het gaat, wat de voor- en nadelen zijn inclusief de mogelijke complicaties. Dit neem je mee naar huis, zodat je rustig op basis van deskundig en eerlijk advies een goede beslissing kunt nemen. Tussen het consult en de injectablebehandeling moet minstens 48 uur bedenktijd zitten. Cliënten vinden dit nog weleens vervelend, omdat ze vaak meteen na het consult behandeld willen worden, maar de 48 uur bedenktijd is hoe het wettelijk hoort.

Complicaties met permanente vulmiddelen
Het artikel waaraan je refereert heeft alleen betrekking op permanente vulmiddelen en met name op Bio-alcamid en Aquamid. Bijzonder is dat bij de andere permanente middelen, zoals siliconenolie de zogenaamde bio-film (de dunne film rond de filler waar bacteriën in zitten) niet gevonden wordt. Ook bij tijdelijke fillers is deze bio-film (nog?) niet gevonden. Het percentage complicaties bij inspuitingen met Bio-Alcamid en Aquamid ligt ook hoger dan bij de overige fillers. Beide permanente fillers zijn helaas nog steeds niet officieel verboden in Nederland. Wel worden deze, net als de andere permanente vulmiddelen, sterk ontraden door de Inspectie voor de Gezondheidszorg. Het artikel laat nog eens duidelijk zien waarom dit het geval is.

Mogelijke complicaties met tijdelijke fillers
Zoals eerder gezegd, neemt dit niet weg dat er geen complicaties kunnen optreden met de andere tijdelijke fillers. Er bestaat geen eenduidige classificatie voor complicaties, maar op basis van de klinische symptomen kun je ze als volgt indelen:

– Overcorrectie/zichtbaarheid van de filler
– Infectie
– Pijn en gevoeligheid
– Compressie van vaten/necrose
– Verharding/overgevoeligheidsreactie

Hoe vaak komen complicaties voor met tijdelijke hyaluronzuur fillers?
Uit onze eigen cijfers van de afgelopen 20 jaar blijkt dat er bij 5 op de 1.000 cliënten een van bovengenoemde problemen voorkomt. Een infectie na een injectablebehandeling met een hyaluronzuur komt bij ons in 4 op de 10.000 behandelingen voor (0.04%). Overigens zijn al deze complicaties volledig opgelost zonder enige restverschijnselen. Een infectie is bijvoorbeeld prima te behandelen met antibiotica.

De meest vervelende complicatie voor de cliënt is een overgevoeligheidsreactie met verdikking, roodheid en gevoeligheid. Die treedt meestal niet direct na de behandeling op, maar steekt meestal na drie tot vier maanden na de behandeling de kop op. Een behandeling met corticosteroïden en hyaluronidase is effectief en afdoende. Dat is het grote voordeel van de hyaluronzuren Restylane en Juvéderm. Ze zijn versneld af te breken met het enzym hyaluronidase, waardoor eventuele langetermijn-complicaties voorkomen kunnen worden. Het afbreken van hyaluronzuur met hyaluronidase kan overigens niet met elk type hyaluronzuur.

Kun je complicaties met tijdelijke fillers voorkomen?
Een complicatie kan iedereen overkomen. Toch kun je de kans wel verkleinen door zelf goed vooronderzoek te doen. Zoals elke arts en gerenommeerde privé-kliniek dienen wij elk jaar onze cijfers over complicaties in bij de Inspectie voor de Volksgezondheid en die worden ook jaarlijks gepubliceerd. Check of de kliniek waar jij je behandeling wilt laten uitvoeren dit ook doet. Transparantie is veiligheid. Tevens kun je opzoeken of de kliniek of de arts die je kiest in het bezit is van het ZKN-keurmerk. Ook dit garandeert kwaliteit en transparantie.

Facial feedback: de kracht van de lach

23 okt

Dr. Helga van den Elzen

Dr. Helga van den Elzen

We hebben allemaal wel eens zo’n dag dat we helemaal geen zin hebben in mensen, geen zin in werk, kortom: geen zin in de dag. En toch moet je er weer de hele dag tegenaan. Gelukkig is er een heel simpele oplossing om de dag weer helemaal aan te kunnen: glimlachen! Nou denk je wellicht: helpt dat dan? Jazeker, dat helpt! De Amerikaanse filosoof, psycholoog en arts William James ging ervan uit dat emotie gelijk staat aan lichamelijke verandering. Ofwel: ben je boos, dan kijk je boos. Andersom werkt het ook. Kijk je blij, dan voel je je blij. Wanneer je glimlacht, zorgt dit ervoor dat je je daadwerkelijk blij gaat voelen. Dit is het facial feedback-principe.

Dit gegeven is uitgebreid getest. Onderzoekers lieten proefpersonen een pen tussen de tanden vasthouden, waardoor de spieren waarmee ze lachen aangespannen worden. Vervolgens moesten deze mensen naar cartoons kijken. Wat bleek? De cartoons werden positiever beoordeeld dan wanneer ze werden beoordeeld met het vasthouden van een pen tussen de lippen, wat gepaard gaat met spierspanning die het lachen remt (Strack, Stepper & Martin, 1988). Een positieve fysieke gezichtsuitdrukking zorgt voor een positieve emotionele ervaring. Een glimlach bij het opstaan zorgt ervoor dat je de dag positief tegemoet treedt!

Uiterlijk en innerlijk zijn nauw met elkaar verbonden. Glimlachen kan je veel blijer maken. Complimenten kunnen dat ook. Als je op een dag vijf keer te horen krijgt dat je er zo goed uitziet, dan ga je je vanzelf beter voelen. En daardoor ga je er nog beter uitzien. Door alle complimenten ga je stralen. Omgekeerd geldt echter helaas hetzelfde. Als je ziek bent en iedereen roept de hele tijd dat je er zo slecht uitziet, dan ga je je vele malen beroerder voelen – waardoor je er nog slechter uitziet. Krijg je voortdurend te horen dat je zo chagrijnig kijkt, dan word je na verloop van tijd vanzelf chagrijnig.

Ik ontmoette ooit een ontzettend leuke, aardige vrouw in mijn kliniek. Helaas voor haar kwam ze niet zo over. Ze had afhangende mondhoeken en een flinke frons tussen haar wenkbrauwen, waardoor ze nors en chagrijnig overkwam. Ze had een prachtig gevormd gezicht, maar door haar norse uitstraling viel dat helemaal niet op. Ze had daar erg last van, zo bleek toen we aan de praat raakten. Iedereen die ze ontmoette ging ervan uit dat ze een chagrijn was, waardoor ze zich altijd verplicht voelde overdreven aardig te doen en voortdurend grapjes te maken. Toch bleef die norse indruk bestaan. Die mevrouw had dat zo vaak te horen gekregen dat ze er erg onzeker van werd en er soms tegenop zag ergens naartoe te gaan waar veel vreemden aanwezig waren.

Hier kon ik helpen. Ik heb, heel eenvoudig, met een paar prikjes fillers en botox, haar mondhoeken rechtgezet en die frons weggehaald, waardoor haar ogen verder open gingen. Simsalabim! In één keer was ze van haar norse uitstraling verlost en had ze weer een open, vriendelijke en uitnodigende uitstraling, waardoor mensen haar heel anders benaderden. Ze moest er even aan wennen, maar daarna was ze er erg blij mee. Haar zelfverzekerdheid nam toe, ze durfde weer op mensen af te stappen. Je kon weer zien wie zij was.

Door veroudering of ziekte kan je uiterlijk gaan afwijken van hoe je je voelt. Dat heeft uiteindelijk weer grote invloed op hoe je je voelt. Ik kan dat uiterlijk weer die boost geven die ervoor zorgt dat het weer past bij hoe jij je van binnen voelt. Waardoor uiterlijk en innerlijk weer één worden, zoals het is bedoeld. Doordat je gelukkig bent met je uiterlijk, krijg je veel positieve feedback. En daardoor ga je je alleen maar beter voelen. Het plaatje klopt weer. Je bent weer de beste versie van jezelf. En daar ga je vanzelf van glimlachen:-)

Dr. Helga van den Elzen

Voor meer info:
Buck, R. (1980). Nonverbal behavior and the theory of emotion: the facial feedback hypothesis. Journal of Personality and Social Psychology, 38, 811-824.
Strack, F., Martin, L. L., & Stepper, S. (1988). Inhibiting and facilitating conditions of the human smile: A nonobtrusive test of the facial feedback hypothesis. Journal of Personality and Social Psychology, 54(5), 768.
Tourangeau, R., & Ellsworth, P. C. (1979). The role of facial response in the experience of emotion. Journal of Personality and Social Psychology, 37, 1519-1531.

Marian Mudder | Onze genadeloze blik op onszelf

4 jul

Acteurs vinden het altijd heel moeilijk om naar zichzelf te kijken op televisie. En ik zal uitleggen hoe dat komt.

Dove real beauty sketchesEen acteur kijkt in eerste instantie alleen naar zijn eigen prestatie en laat daar ook nog eens een geïdealiseerd beeld op los. Het creatieve proces staat namelijk niet stil, dus wanneer de acteur na de draaiperiode zichzelf op televisie terug ziet, vraagt hij zich af waarom hij in vredesnaam geen andere keus heeft gemaakt tijdens het spelen. ‘Waarom reageer ik boos? Ik had mijn reactie ook vriendelijk kunnen maken’, om maar iets te noemen.

De acteur onderwerpt zichzelf aan een genadeloos oordeel. Het kan namelijk altijd beter. Natuurlijk, dat is zo. De acteur heeft in zijn hoofd een betere versie bedacht van zichzelf en zijn prestatie, maar vergeet vaak dat de kijker onbevooroordeeld naar het werk kijkt en niet met het zelfbedachte vergelijkingsmateriaal van de acteur rondloopt.

Wat ik maar wil zeggen is dat ons eigen oordeel altijd vele malen genadelozer is dan het oordeel van de ander. En dat geldt ook voor ons gezicht. We bekijken onszelf soms letterlijk in een vergrootspiegel om onze rimpels en oneffenheden te tellen. We kennen iedere tekortkoming, ieder deukje, ieder kerfje in onze huid. En dat terwijl andere mensen naar onze ogen kijken. Vooral als ze glimmen van pret. Of onze glimlach. Helemaal als het een stralende is die de omgeving doet oplichten. Heb je het You are more beautiful than you think filmpje van Dove gezien? Wat een eye opener. Ik weet dat ik met een laseroog naar mijn eigen gezicht kijk. Dr. Helga van den Elzen daarentegen, bekijkt mijn gelaat met een liefdevolle blik.

Ze laat me een foto van mezelf op de computer zien en vergroot hem uit. ‘Kijk, zo kijk je naar jezelf’, zegt ze. ‘En zo – ze klikt op de foto en dezelfde foto verdwijnt verkleind naar de achtergrond – zien anderen je.’

Had ik dat eerder geweten. Dokter Helga, bedankt.

Marian Mudder (54) is schrijfster, freelance publiciste, actrice en coach. Ze werd vooral bekend door haar rol als Vera Prins de tv-serie Baantjer. Onlangs verscheen haar derde boek, ‘Volgende keer bij ons’.

Jane Fonda

1 jun

jane-fonda-cannesIk weet niet of u vorige week toevallig de foto’s van Eva Longoria (38) en Jane Fonda (75) naast elkaar op de rode loper van Cannes heeft gezien? Jane was drop dead gorgeous. Eva ook, daar niet van, maar ik vond Jane net een tandje mooier, charmanter, gracieuzer. Bovendien is het van Jane net iets bijzonderder en minder voor de hand liggend.  Tina Turner. Jane Fonda. Sophia Loren. Ze worden de nieuwe ouderen genoemd. Met andere woorden: bejaarden, but not as we know them.
Maar hebben ze niet van alles laten optrekken?, vraagt een vriendin me. ‘Wat maakt het uit,’ antwoord ik. ‘Ze zien er goed uit, daar gaat het om. En hoe ze het gedaan hebben maakt geen moer uit.’ Iedereen geniet van een mooie vrouw, maar het ouder worden moeten we ons laten welgevallen en oh wee als we ‘iets’ laten doen. Dan is het opeens niet eerlijk, of zo. Wat een onzin. De tijden zijn veranderd. We dragen corrigerend ondergoed. Mag dat ook niet? Moeten we alles maar laten hangen, omdat we het spel anders niet eerlijk spelen? Vroeger, zo rond 1865, droegen vrouwen korsetten om een taille van 45 cm te krijgen. Het zorgde voor nier- en leverfalen. Maar het was toen heel normaal. En alleen maar om aantrekkelijk te blijven voor de andere sekse.
Het grappige is: Ik geloof niet dat vrouwen iets aan hun gezicht laten doen vanwege mannen, maar omdat ze een rol willen blijven spelen in een maatschappij die nou eenmaal op het bespottelijke af op het uiterlijk is gericht. Het is niet anders. Ze willen, na al die jaren werken en zich ontwikkelen, nog steeds gehoord en gezien worden. En als dat betekent dat er een rimpeltje moet worden weg gespoten, SO BE IT. Verbeter de wereld, begin bij Helga.

Marian Mudder (54) is schrijfster, freelance publiciste, actrice en coach. Ze werd vooral bekend door haar rol als Vera Prins de tv-serie Baantjer. Onlangs verscheen haar derde boek, ‘Volgende keer bij ons’.

Tell me what you don’t like about yourself

26 apr

Marian Mudder, foto Taco van der Werf

Marian Mudder, foto Taco van der Werf

Het is de beginzin van de Amerikaanse serie Nip Tuck waarin het leven en werk van twee plastisch chirurgen centraal staat. Elke patiënt wordt deze vraag gesteld. De serie gaat over ijdelheid tot in het obscene. Hoe anders gaat het er bij Helga van Elzen aan toe.

Helga vraagt: ‘Wat wil je zien als je in de spiegel kijkt?’ Een totaal andere en in mijn ogen een veel betere benadering. Waarom? Nou, ten eerste kijken we over het algemeen door een vergrootglas naar onszelf. We kennen ons gezicht zo vreselijk goed en dankzij ons kritische brein zijn we vooral gericht op datgene wat niet deugt. Dat deukje in de neus, dat velletje bij het oog, die rimpel op de wang, die zeurende mondhoeken.

Wanneer Helga vraagt: ‘Wat wil je zien als je in de spiegel kijkt?’, ga je meteen anders naar jezelf kijken en anders over jezelf denken. Alleen daarom al vind ik het een meesterlijke vraag. We zitten al zo vol zelfkritiek. En naar een arts gaan om iets aan die zelfkritiek te doen, dat gaat niet. Jammer maar helaas. Al zou dat in veel gevallen waarschijnlijk meer oplossen dan een strakker bekkie. Maar goed. Waar iedereen op de zin ‘tell me what you don’t like about yourself’ van alles zal gaan aanwijzen wat niet deugt aan zijn of haar gezicht, is de richting die Helga in gaat veel positiever en vooral resultaat gerichter. ‘Wat wil je? Waar wil je naartoe?’ Deze vraag doet het brein op zijn grondvesten trillen. Het is een proactieve vraag. Het brein gaat nadenken over waar het naartoe wil in plaats van waar het vanaf wil. Het is een veel beter, creatiever en vooral constructiever uitgangspunt.

En dat is precies hoe Helga te werk gaat: constructief.

Marian Mudder (54) is schrijfster, freelance publiciste, actrice en coach. Ze werd vooral bekend door haar rol als Vera Prins de tv-serie Baantjer. Onlangs verscheen haar derde boek, ‘Volgende keer bij ons’.

Wat wil je zien als je in de spiegel kijkt?

6 apr

Marian Mudder, foto Taco van der Werf

Marian Mudder, foto Taco van der Werf

dr-helga-van-den-elzen

Dr. Helga van den Elzen, foto Hans de Kort

Interview met Dr. Helga van den Elzen door Marian Mudder

Begin dit jaar sprak ik met injectable specialist dr. Helga van den Elzen over wat haar drijft om in haar vak te staan zoals ze doet. Dit is wat ze me vertelde:

‘Mensen die bij me komen zeggen vaak: ‘Wat ik in de spiegel zie, klopt niet met hoe ik me voel.’ Als cosmetisch-medisch arts richt ik me helemaal op de vraag hoe ik die twee beelden met elkaar kan matchen. Voor mij is de vraag: ‘Wie ben je en wat wil je laten zien?’ Als ik een cliënt vraag: ‘Wat stoort je?, dan wijzen ze details in het gezicht aan. Maar als ik vraag: ‘Wat wil je zien als je in de spiegel kijkt.’ levert dat een heel ander antwoord op: ‘Ik wil er energiek uitzien’ of ‘Ik wil er competent en vitaal uitzien.’

Mijn werk heeft de afgelopen jaren een enorme ontwikkeling doorgemaakt. In het begin, toen de injectables net werden geïntroduceerd, omhelsde het niet veel meer dan het opvullen van een rimpel. Maar nu ga ik heel anders te werk. Ik zie de injectable als een hulpmiddel om de mooiste en de meest passende versie van een specifiek gezicht te creëren.

Twee gebroken polsen staan aan de wieg van mijn vak
Mijn keuze voor het vak  heeft een bijzondere oorsprong. Ik studeerde in de negentiger jaren gezondheidswetenschappen en geneeskunde en werkte aan de universiteit als onderzoeker, toen ik in 1997 een auto ongeluk kreeg en ik met twee gebroken polsen en twee gebroken armen thuis kwam te zitten. In die periode werd me meer dan ooit duidelijk dat ik met mijn handen wilde werken, en ik dat te veel miste in mijn toenmalige werk. Ik werkte al vanaf 1994 met injectables naast mijn werk als universitair docent. Tijdens mijn herstelperiode wist ik: ‘Dit is wat ik wil doen’.

Ik ben opgegroeid met het idee dat het niet raar is anders te willen zijn dan je bent
Voor mij is het een raar idee dat we niet iets zouden mogen veranderen aan ons uiterlijk. Dat heeft te maken met mijn jeugd. Ik had een lichamelijk gehandicapte moeder.  Ze heeft als baby polio gehad, liep mank en kon haar rechterhand niet gebruiken. Mijn moeder was slim, maar omdat ze gehandicapt was, werden haar intellectuele vermogens onderschat. Er wordt altijd geroepen dat je mensen moet beoordelen op het innerlijk, maar ik heb reeds op jonge leeftijd kunnen vaststellen dat dit niet klopt. Het draait om wat mensen denken dat je bent. Deze conclusies trekken we doorgaans onbewust en automatisch. Dat kunnen we oneerlijk vinden, maar het is een gegeven dat ons onbewuste brein vooral aan de hand van iemands uiterlijk beslist of we ons tot iemand aangetrokken voelen of dat we ons van hem of haar afwenden. In ons brein zit bij onze geboorte al een ‘norm’.  Zelfs van baby’s is al aangetoond dat ze beoordelen op ‘mooi’ en ‘lelijk’. We kunnen die norm in de loop van ons leven wel wat wijzigen, maar het onbewuste blijft een grote rol spelen. Ons sociale leven wordt erdoor beïnvloed. Als je anders bent dan anderen dan zorgt dit mechanisme ervoor dat je buiten de norm ofwel buiten de groep wordt geplaatst.

Mijn moeder was een sterke vrouw. Ze wilde zijn en uitstralen wie ze voelde dat ze van binnen was. Als ze de keus had gehad, zou ze er zonder aarzelen voor gekozen hebben om iets aan haar uiterlijk te doen, om gewoon te kunnen zijn. Mijn keuze om dit werk te doen is mijn manier is om met die oneerlijkheid om te gaan en op die manier mijn steentje bij te dragen. Het is mijn manier om iets te doen aan wat zoveel mensen als incongruentie ervaren tussen hun uiterlijke en innerlijke beeld.

Marian Mudder (54) is schrijfster, freelance publiciste, actrice en coach. Ze werd vooral bekend door haar rol als Vera Prins de tv-serie Baantjer. Onlangs verscheen haar derde boek, ‘Volgende keer bij ons’.

You never get a second chance to make a first impression

5 mrt

Marian Mudder, foto Taco van der Werf

Marian Mudder, foto Taco van der Werf

Een waarheid als een koe. Zonder dat we het in de gaten hebben, bepaalt ons brein binnen enkele seconden wat we van iemand vinden. Als je er moe en afgetobd uitziet, denken mensen dat je het werk niet aankunt of dat je een enorm feestbeest bent. Kijk je altijd boos, dan ben je vast niet aardig of minstens erg ontevreden. Een babyface vinden we onvolwassen en niet krachtig; niet handig als je de  CEO van een multinational bent. Een glad voorhoofd of geen mimiek in het gezicht is funest. Kraaienpootjes zijn een voordeel want daaraan kun je zien dat iemand veel lacht. Nou, met die kraaienpootjes zit het wel goed. Die heb ik volop. En als het aan Helga ligt, houden we het ook zo. Ik moet benaderbaar blijven. Niet te mooi en te glad dus. Een beetje beschadigd mag. Het leven tekent een gezicht en dat is niet altijd verkeerd. Het leven tekent ook op een goede manier. Met wat lijntjes in het gelaat en omhoog krullende mondhoeken (waar Helga voor kan zorgen) vertel je dat je je met verve door het leven hebt geslagen, wat een enorm voordeel kan zijn bij een sollicitatiegesprek. Niemand zit op een interim manager te wachten die eruit ziet alsof ze nog  nooit een probleem van dichtbij heeft gezien. Het gezicht moet leven en allerlei positiefs vertellen. En mocht het zo zijn dat de jaren in de wangen zijn gaan hangen dan is daar Heldin Helga om een handje te helpen. We worden ouder en blijven langer vitaal. En we blijven langer actief op de arbeidsmarkt. De tijden zijn veranderd. Het is allang niet meer ijdel om iets aan je uiterlijk te laten doen. Het is vooral slim. Bijvoorbeeld vanwege die ozo belangrijke eerste indruk.

Marian Mudder (54) is schrijfster, freelance publiciste, actrice en coach. Ze werd vooral bekend door haar rol als Vera Prins de tv-serie Baantjer. Onlangs verscheen haar derde boek, ‘Volgende keer bij ons’.

Dat gezicht ken ik van vroeger

5 feb

Marian Mudder, foto Taco van der Werf

Marian Mudder, foto Taco van der Werf

Mijn gezicht is mijn visitekaartje, mijn werk, mijn inkomen, mijn toekomst, kortom mijn gezicht is mijn leven. Ik ben er dan ook heel voorzichtig en reuze zuinig op. Maar dat is niet altijd zo geweest.

Ik heb jaren gekend die ik in jeugdige onwetendheid heb doorgebracht, waarin ik at als een bootwerker, rookte als een schoorsteen en dronk als een zeeman. Met altijd een frisse teint in de morgen. Dus wie maalde erom? Maar al snel kreeg ik in de gaten dat ik daar niet ongestraft mee door kon gaan.

Dus nu zorg ik buitengewoon goed voor mijn gezicht. Veel water, veel groente en fruit, zo min mogelijk suiker, voldoende beweging. Kortom: op mijn levensstijl valt weinig aan te merken. En Helga? Die hoort ook bij die levensstijl. Vorige week was ik weer even bij haar. Ze liet me twee foto’s zien. Een die zojuist gemaakt was en eentje van een paar maanden geleden. Als ik in de spiegel kijk zie ik geen enkel verschil. Maar op de foto is dat er wel degelijk. Maar minimaal. Helga houdt het subtiel. En dat moet ook, want ik heb er niks aan om mijn lachspieren lam te leggen. Daarvoor lach ik te graag en dat gaat er met lamme lachspieren heel raar uitzien. Ik ben een uitdrukkelijke wens naar Helga toegegaan: ik wil er goed uitzien maar ik wil geen ander gezicht krijgen en ik wil niet dat iemand ziet dat ik iets heb laten doen. En dat kan ik aan haar toevertrouwen. Met enige regelmaat trapt ze op de rem. Waar ik best nog wat botox wil, krijg ik van haar een resoluut ‘nee’ te horen. Terug in de auto inspecteer ik mijn gezicht in de achteruitkijkspiegel. ‘Hee’, denk ik, ‘Dat gezicht ken ik ergens van. Dat gezicht ken ik van vroeger.’

Marian Mudder (54) is schrijfster, freelance publiciste, actrice en coach. Ze werd vooral bekend door haar rol als Vera Prins de tv-serie Baantjer. Onlangs verscheen haar derde boek, ‘Volgende keer bij ons’.

2013

8 jan

Marian Mudder, foto Taco van der Werf

Marian Mudder, foto Taco van der Werf

Goede voornemens heb ik niet. Daar doe ik niet aan. Ik probeer er elke dag wat van te maken en dat lukt vaak en soms niet. Mijn goede gewoontes overboord gooien, daar doe ik wel aan. Zo ben ik dit jaar begonnen. Ik heb gedronken als een Maleier, gegeten als een bootwerker, ik heb geld uitgegeven aan dingen die ik niet nodig heb en veel vlees gegeten. Ik ben het nieuwe jaar begonnen met elke slechte gewoonte die ik kon bedenken. En het was heerlijk.
Oudejaarsavond heb ik met vrienden genoten van een paar flessen Prosecco en Belgisch stoofvlees. Rundvlees gemarineerd in azijn en daarna gestoofd met ontbijtkoek en appelstroop. Geserveerd met rode kool en patat. Met mayonaise. Want dat is lekker. Vooral als het om goede mayonaise gaat en niet om fritessaus. Daar zit een belangrijk verschil in. Fritessaus is een laffe, goedkope variant van mayonaise. Mayonaise is lekker, fritessaus is smerig, daar kan ik kort over zijn. Na twaalven heb ik gedanst tot ik de gastvrouw moest vragen om een paar gympies. En een trui en een joggingbroek. Zag ik er om elf uur ‘s avonds nog uit als een elegante dame in zijden blouse, kokerrok en torenhoge pumps, om een uur of twee had ik de gedaante aangenomen van een snowboarder.
Nieuwjaarsdag. We hebben geen honger maar we gaan toch eten, want dat is gezellig. We bestellen een glas Merlot, proosten op het nieuwe jaar en nemen alleen garnalenkroketjes en een salade rucola. Tot er op het tafeltje naast ons een steak tartare wordt neergezet. Steak tartare? Stond die op de kaart? Echte steak tartare? Van met de hand gesneden ossenhaas, met kappertjes, dijonmosterd en een uitje??
‘Ober?’ wenk ik de vriendelijke jongeman, ‘doe hier ook maar een steak tartare.’ Bij de steak worden frietjes geserveerd. Met echte mayonaise. Geen fritessaus. En zo moet het nieuwe jaar zijn. Mayonaise. Geen fritessaus. Zo is het ook met de zorg voor mijn gezicht. Ik ga alleen voor het neusje van de zalm. Daarom vertrouw ik mijn gezicht alleen aan Dr. Helga toe.

Marian Mudder (54) is schrijfster, freelance publiciste, actrice en coach. Ze werd vooral bekend door haar rol als Vera Prins de tv-serie Baantjer. Onlangs verscheen haar derde boek, ‘Volgende keer bij ons’.