Om hebberig van te worden

20 aug

Jeroen Jansen

Sinds het voor mannen is toegestaan om ijdel te zijn, ben ik uit de kast. Mijn coming-out beleefde ik tijdens de verjaardag van mijn schoonzus. Op mijn ontboezeming dat ik ‘weleens’ Botox gebruikte, werd met ontzetting gereageerd. Vooral door mijn Neanderthalers van broers, die al denken dat je een mietje bent als je je schaamhaar fatsoeneert.
Maar ik heb er maling aan. Van mij mogen ze best weten dat ik weleens een spuit laat zetten. Niet dat ik ermee te koop loop. Ik laat de mensen graag in de waan dat het puur natuur is wat ze zien. En denk maar niet dat ik er met een strakgespoten kop bij loop. Mannen doen het met mate, omdat vrouwen rimpels wel zo sexy vinden.

Maar er zijn grenzen. Soms heb je de natuur een beetje tegen. Zo rond mijn dertigste oogde ik vermoeider dan ik me voelde. Wallen – het zit in de familie. Maar in tegenstelling tot mijn broers weigerde ik te capituleren. Ik bezocht een oogchirurg, die dacht dat hij het vet wel kon wegbranden. Maar er zat geen vet, ontdekte hij nadat de huid was blootgelegd. Weer dichtgenaaid was ik in plaats van twee wallen armer, een blauw oog rijker.

Daarna schreef ik een verhaal over injectables voor mannen. En vroeg ik stiekem aan de geïnterviewde of ze iets aan mijn wallen kon doen. Om een lang verhaal kort te maken: dat kon ze. Niet door te snijden, maar middels een paar injecties ter hoogte van de jukbeenderen. Sindsdien ben ik ‘om’. En wil ik méér. Zelfs zó veel meer, dat diezelfde arts me nu moet afremmen. “Die rimpels maken je juist zo mannelijk,” zegt ze dan. Terwijl ik denk: ‘Mens zeur niet zo, die spuit erin!” Zij wint, meestal. Ik ben geen mietje, ik wil er gewoon goed uitzien. Verleidelijk en energiek. Uiteindelijk verliezen we de strijd van het (zichtbaar) ouder worden, maar zo lang ik de aftakeling kan rekken, zal ik het doen.

Vorige week liet de arts me een foto zien van twee jaar geleden. De foto was genomen vóór de eerste behandeling aan mijn wallen. Ik schrok van mezelf. In plaats van twee jaar ouder oog ik nu tien jaar jonger. Best slim van Helga. Omdat alles heel geleidelijk gaat, vergeet je snel hoeveel resultaat je boekt. Alsof ze zeggen wilde: “Je moet niet zo hebberig zijn. Kijk eens wat we al bereikt hebben.” Ze zei het niet, maar ik dacht het wel.

Jeroen Jansen (1969) is freelance journalist en schrijver van o.a. sport- en managementboeken.

Deel dit artikel:

No comments yet

Leave a Reply