Archive | Algemeen RSS feed for this section

Infecties door bacteriën na een fillerbehandeling?

10 feb

Goede voorlichting bij botox en fillersJosje stelde deze vraag:
Kan er een weefselontsteking plaatsvinden na injectie van een filler? Er is een onderzoek gepubliceerd over bacteriële infecties die kunnen ontstaan na het toedienen van tijdelijke en permanente fillers. Die ontstekingen kunnen ook jaren na toediening optreden en alleen met een chirurgische ingreep worden verwijderd met storende littekens als gevolg. Wat vindt u van dit artikel? Kan ik beter geen tijdelijke fillers meer laten inspuiten? Er staat ook dat het iedereen kan overkomen. Ook als je naar een erkende cosmetisch arts gaat. Ik zie uw reactie graag tegemoet.

Antwoord
Na elke medische behandeling, cosmetisch of niet kunnen complicaties ontstaan. Voor je overgaat tot een behandeling is goede voorlichting essentieel. Ook een botox of fillerbehandeling is en blijft een medische behandeling, hoe veilig en hoe klein de ingreep ook is. Op elke injectablebehandeling zijn alle regels van toepassing die wettelijk gelden in de geneeskunde.

Goed advies
Dit betekent dat de arts je altijd serieus moet nemen. Tijdens een consult bespreek je samen met de arts wat je verwachtingen zijn, welk resultaat haalbaar is en of er vervolgbehandelingen nodig zijn. Het behandeladvies (met het prijskaartje) moet dan ook helder op papier staan. Hierin moet ook precies staan om welk product het gaat, wat de voor- en nadelen zijn inclusief de mogelijke complicaties. Dit neem je mee naar huis, zodat je rustig op basis van deskundig en eerlijk advies een goede beslissing kunt nemen. Tussen het consult en de injectablebehandeling moet minstens 48 uur bedenktijd zitten. Cliënten vinden dit nog weleens vervelend, omdat ze vaak meteen na het consult behandeld willen worden, maar de 48 uur bedenktijd is hoe het wettelijk hoort.

Complicaties met permanente vulmiddelen
Het artikel waaraan je refereert heeft alleen betrekking op permanente vulmiddelen en met name op Bio-alcamid en Aquamid. Bijzonder is dat bij de andere permanente middelen, zoals siliconenolie de zogenaamde bio-film (de dunne film rond de filler waar bacteriën in zitten) niet gevonden wordt. Ook bij tijdelijke fillers is deze bio-film (nog?) niet gevonden. Het percentage complicaties bij inspuitingen met Bio-Alcamid en Aquamid ligt ook hoger dan bij de overige fillers. Beide permanente fillers zijn helaas nog steeds niet officieel verboden in Nederland. Wel worden deze, net als de andere permanente vulmiddelen, sterk ontraden door de Inspectie voor de Gezondheidszorg. Het artikel laat nog eens duidelijk zien waarom dit het geval is.

Mogelijke complicaties met tijdelijke fillers
Zoals eerder gezegd, neemt dit niet weg dat er geen complicaties kunnen optreden met de andere tijdelijke fillers. Er bestaat geen eenduidige classificatie voor complicaties, maar op basis van de klinische symptomen kun je ze als volgt indelen:

– Overcorrectie/zichtbaarheid van de filler
– Infectie
– Pijn en gevoeligheid
– Compressie van vaten/necrose
– Verharding/overgevoeligheidsreactie

Hoe vaak komen complicaties voor met tijdelijke hyaluronzuur fillers?
Uit onze eigen cijfers van de afgelopen 20 jaar blijkt dat er bij 5 op de 1.000 cliënten een van bovengenoemde problemen voorkomt. Een infectie na een injectablebehandeling met een hyaluronzuur komt bij ons in 4 op de 10.000 behandelingen voor (0.04%). Overigens zijn al deze complicaties volledig opgelost zonder enige restverschijnselen. Een infectie is bijvoorbeeld prima te behandelen met antibiotica.

De meest vervelende complicatie voor de cliënt is een overgevoeligheidsreactie met verdikking, roodheid en gevoeligheid. Die treedt meestal niet direct na de behandeling op, maar steekt meestal na drie tot vier maanden na de behandeling de kop op. Een behandeling met corticosteroïden en hyaluronidase is effectief en afdoende. Dat is het grote voordeel van de hyaluronzuren Restylane en Juvéderm. Ze zijn versneld af te breken met het enzym hyaluronidase, waardoor eventuele langetermijn-complicaties voorkomen kunnen worden. Het afbreken van hyaluronzuur met hyaluronidase kan overigens niet met elk type hyaluronzuur.

Kun je complicaties met tijdelijke fillers voorkomen?
Een complicatie kan iedereen overkomen. Toch kun je de kans wel verkleinen door zelf goed vooronderzoek te doen. Zoals elke arts en gerenommeerde privé-kliniek dienen wij elk jaar onze cijfers over complicaties in bij de Inspectie voor de Volksgezondheid en die worden ook jaarlijks gepubliceerd. Check of de kliniek waar jij je behandeling wilt laten uitvoeren dit ook doet. Transparantie is veiligheid. Tevens kun je opzoeken of de kliniek of de arts die je kiest in het bezit is van het ZKN-keurmerk. Ook dit garandeert kwaliteit en transparantie.

Facial feedback: de kracht van de lach

23 okt

Dr. Helga van den Elzen

Dr. Helga van den Elzen

We hebben allemaal wel eens zo’n dag dat we helemaal geen zin hebben in mensen, geen zin in werk, kortom: geen zin in de dag. En toch moet je er weer de hele dag tegenaan. Gelukkig is er een heel simpele oplossing om de dag weer helemaal aan te kunnen: glimlachen! Nou denk je wellicht: helpt dat dan? Jazeker, dat helpt! De Amerikaanse filosoof, psycholoog en arts William James ging ervan uit dat emotie gelijk staat aan lichamelijke verandering. Ofwel: ben je boos, dan kijk je boos. Andersom werkt het ook. Kijk je blij, dan voel je je blij. Wanneer je glimlacht, zorgt dit ervoor dat je je daadwerkelijk blij gaat voelen. Dit is het facial feedback-principe.

Dit gegeven is uitgebreid getest. Onderzoekers lieten proefpersonen een pen tussen de tanden vasthouden, waardoor de spieren waarmee ze lachen aangespannen worden. Vervolgens moesten deze mensen naar cartoons kijken. Wat bleek? De cartoons werden positiever beoordeeld dan wanneer ze werden beoordeeld met het vasthouden van een pen tussen de lippen, wat gepaard gaat met spierspanning die het lachen remt (Strack, Stepper & Martin, 1988). Een positieve fysieke gezichtsuitdrukking zorgt voor een positieve emotionele ervaring. Een glimlach bij het opstaan zorgt ervoor dat je de dag positief tegemoet treedt!

Uiterlijk en innerlijk zijn nauw met elkaar verbonden. Glimlachen kan je veel blijer maken. Complimenten kunnen dat ook. Als je op een dag vijf keer te horen krijgt dat je er zo goed uitziet, dan ga je je vanzelf beter voelen. En daardoor ga je er nog beter uitzien. Door alle complimenten ga je stralen. Omgekeerd geldt echter helaas hetzelfde. Als je ziek bent en iedereen roept de hele tijd dat je er zo slecht uitziet, dan ga je je vele malen beroerder voelen – waardoor je er nog slechter uitziet. Krijg je voortdurend te horen dat je zo chagrijnig kijkt, dan word je na verloop van tijd vanzelf chagrijnig.

Ik ontmoette ooit een ontzettend leuke, aardige vrouw in mijn kliniek. Helaas voor haar kwam ze niet zo over. Ze had afhangende mondhoeken en een flinke frons tussen haar wenkbrauwen, waardoor ze nors en chagrijnig overkwam. Ze had een prachtig gevormd gezicht, maar door haar norse uitstraling viel dat helemaal niet op. Ze had daar erg last van, zo bleek toen we aan de praat raakten. Iedereen die ze ontmoette ging ervan uit dat ze een chagrijn was, waardoor ze zich altijd verplicht voelde overdreven aardig te doen en voortdurend grapjes te maken. Toch bleef die norse indruk bestaan. Die mevrouw had dat zo vaak te horen gekregen dat ze er erg onzeker van werd en er soms tegenop zag ergens naartoe te gaan waar veel vreemden aanwezig waren.

Hier kon ik helpen. Ik heb, heel eenvoudig, met een paar prikjes fillers en botox, haar mondhoeken rechtgezet en die frons weggehaald, waardoor haar ogen verder open gingen. Simsalabim! In één keer was ze van haar norse uitstraling verlost en had ze weer een open, vriendelijke en uitnodigende uitstraling, waardoor mensen haar heel anders benaderden. Ze moest er even aan wennen, maar daarna was ze er erg blij mee. Haar zelfverzekerdheid nam toe, ze durfde weer op mensen af te stappen. Je kon weer zien wie zij was.

Door veroudering of ziekte kan je uiterlijk gaan afwijken van hoe je je voelt. Dat heeft uiteindelijk weer grote invloed op hoe je je voelt. Ik kan dat uiterlijk weer die boost geven die ervoor zorgt dat het weer past bij hoe jij je van binnen voelt. Waardoor uiterlijk en innerlijk weer één worden, zoals het is bedoeld. Doordat je gelukkig bent met je uiterlijk, krijg je veel positieve feedback. En daardoor ga je je alleen maar beter voelen. Het plaatje klopt weer. Je bent weer de beste versie van jezelf. En daar ga je vanzelf van glimlachen:-)

Dr. Helga van den Elzen

Voor meer info:
Buck, R. (1980). Nonverbal behavior and the theory of emotion: the facial feedback hypothesis. Journal of Personality and Social Psychology, 38, 811-824.
Strack, F., Martin, L. L., & Stepper, S. (1988). Inhibiting and facilitating conditions of the human smile: A nonobtrusive test of the facial feedback hypothesis. Journal of Personality and Social Psychology, 54(5), 768.
Tourangeau, R., & Ellsworth, P. C. (1979). The role of facial response in the experience of emotion. Journal of Personality and Social Psychology, 37, 1519-1531.

Marian Mudder | Onze genadeloze blik op onszelf

4 jul

Acteurs vinden het altijd heel moeilijk om naar zichzelf te kijken op televisie. En ik zal uitleggen hoe dat komt.

Dove real beauty sketchesEen acteur kijkt in eerste instantie alleen naar zijn eigen prestatie en laat daar ook nog eens een geïdealiseerd beeld op los. Het creatieve proces staat namelijk niet stil, dus wanneer de acteur na de draaiperiode zichzelf op televisie terug ziet, vraagt hij zich af waarom hij in vredesnaam geen andere keus heeft gemaakt tijdens het spelen. ‘Waarom reageer ik boos? Ik had mijn reactie ook vriendelijk kunnen maken’, om maar iets te noemen.

De acteur onderwerpt zichzelf aan een genadeloos oordeel. Het kan namelijk altijd beter. Natuurlijk, dat is zo. De acteur heeft in zijn hoofd een betere versie bedacht van zichzelf en zijn prestatie, maar vergeet vaak dat de kijker onbevooroordeeld naar het werk kijkt en niet met het zelfbedachte vergelijkingsmateriaal van de acteur rondloopt.

Wat ik maar wil zeggen is dat ons eigen oordeel altijd vele malen genadelozer is dan het oordeel van de ander. En dat geldt ook voor ons gezicht. We bekijken onszelf soms letterlijk in een vergrootspiegel om onze rimpels en oneffenheden te tellen. We kennen iedere tekortkoming, ieder deukje, ieder kerfje in onze huid. En dat terwijl andere mensen naar onze ogen kijken. Vooral als ze glimmen van pret. Of onze glimlach. Helemaal als het een stralende is die de omgeving doet oplichten. Heb je het You are more beautiful than you think filmpje van Dove gezien? Wat een eye opener. Ik weet dat ik met een laseroog naar mijn eigen gezicht kijk. Dr. Helga van den Elzen daarentegen, bekijkt mijn gelaat met een liefdevolle blik.

Ze laat me een foto van mezelf op de computer zien en vergroot hem uit. ‘Kijk, zo kijk je naar jezelf’, zegt ze. ‘En zo – ze klikt op de foto en dezelfde foto verdwijnt verkleind naar de achtergrond – zien anderen je.’

Had ik dat eerder geweten. Dokter Helga, bedankt.

Marian Mudder (54) is schrijfster, freelance publiciste, actrice en coach. Ze werd vooral bekend door haar rol als Vera Prins de tv-serie Baantjer. Onlangs verscheen haar derde boek, ‘Volgende keer bij ons’.

Jane Fonda

1 jun

jane-fonda-cannesIk weet niet of u vorige week toevallig de foto’s van Eva Longoria (38) en Jane Fonda (75) naast elkaar op de rode loper van Cannes heeft gezien? Jane was drop dead gorgeous. Eva ook, daar niet van, maar ik vond Jane net een tandje mooier, charmanter, gracieuzer. Bovendien is het van Jane net iets bijzonderder en minder voor de hand liggend.  Tina Turner. Jane Fonda. Sophia Loren. Ze worden de nieuwe ouderen genoemd. Met andere woorden: bejaarden, but not as we know them.
Maar hebben ze niet van alles laten optrekken?, vraagt een vriendin me. ‘Wat maakt het uit,’ antwoord ik. ‘Ze zien er goed uit, daar gaat het om. En hoe ze het gedaan hebben maakt geen moer uit.’ Iedereen geniet van een mooie vrouw, maar het ouder worden moeten we ons laten welgevallen en oh wee als we ‘iets’ laten doen. Dan is het opeens niet eerlijk, of zo. Wat een onzin. De tijden zijn veranderd. We dragen corrigerend ondergoed. Mag dat ook niet? Moeten we alles maar laten hangen, omdat we het spel anders niet eerlijk spelen? Vroeger, zo rond 1865, droegen vrouwen korsetten om een taille van 45 cm te krijgen. Het zorgde voor nier- en leverfalen. Maar het was toen heel normaal. En alleen maar om aantrekkelijk te blijven voor de andere sekse.
Het grappige is: Ik geloof niet dat vrouwen iets aan hun gezicht laten doen vanwege mannen, maar omdat ze een rol willen blijven spelen in een maatschappij die nou eenmaal op het bespottelijke af op het uiterlijk is gericht. Het is niet anders. Ze willen, na al die jaren werken en zich ontwikkelen, nog steeds gehoord en gezien worden. En als dat betekent dat er een rimpeltje moet worden weg gespoten, SO BE IT. Verbeter de wereld, begin bij Helga.

Marian Mudder (54) is schrijfster, freelance publiciste, actrice en coach. Ze werd vooral bekend door haar rol als Vera Prins de tv-serie Baantjer. Onlangs verscheen haar derde boek, ‘Volgende keer bij ons’.

Tell me what you don’t like about yourself

26 apr

Marian Mudder, foto Taco van der Werf

Marian Mudder, foto Taco van der Werf

Het is de beginzin van de Amerikaanse serie Nip Tuck waarin het leven en werk van twee plastisch chirurgen centraal staat. Elke patiënt wordt deze vraag gesteld. De serie gaat over ijdelheid tot in het obscene. Hoe anders gaat het er bij Helga van Elzen aan toe.

Helga vraagt: ‘Wat wil je zien als je in de spiegel kijkt?’ Een totaal andere en in mijn ogen een veel betere benadering. Waarom? Nou, ten eerste kijken we over het algemeen door een vergrootglas naar onszelf. We kennen ons gezicht zo vreselijk goed en dankzij ons kritische brein zijn we vooral gericht op datgene wat niet deugt. Dat deukje in de neus, dat velletje bij het oog, die rimpel op de wang, die zeurende mondhoeken.

Wanneer Helga vraagt: ‘Wat wil je zien als je in de spiegel kijkt?’, ga je meteen anders naar jezelf kijken en anders over jezelf denken. Alleen daarom al vind ik het een meesterlijke vraag. We zitten al zo vol zelfkritiek. En naar een arts gaan om iets aan die zelfkritiek te doen, dat gaat niet. Jammer maar helaas. Al zou dat in veel gevallen waarschijnlijk meer oplossen dan een strakker bekkie. Maar goed. Waar iedereen op de zin ‘tell me what you don’t like about yourself’ van alles zal gaan aanwijzen wat niet deugt aan zijn of haar gezicht, is de richting die Helga in gaat veel positiever en vooral resultaat gerichter. ‘Wat wil je? Waar wil je naartoe?’ Deze vraag doet het brein op zijn grondvesten trillen. Het is een proactieve vraag. Het brein gaat nadenken over waar het naartoe wil in plaats van waar het vanaf wil. Het is een veel beter, creatiever en vooral constructiever uitgangspunt.

En dat is precies hoe Helga te werk gaat: constructief.

Marian Mudder (54) is schrijfster, freelance publiciste, actrice en coach. Ze werd vooral bekend door haar rol als Vera Prins de tv-serie Baantjer. Onlangs verscheen haar derde boek, ‘Volgende keer bij ons’.

You never get a second chance to make a first impression

5 mrt

Marian Mudder, foto Taco van der Werf

Marian Mudder, foto Taco van der Werf

Een waarheid als een koe. Zonder dat we het in de gaten hebben, bepaalt ons brein binnen enkele seconden wat we van iemand vinden. Als je er moe en afgetobd uitziet, denken mensen dat je het werk niet aankunt of dat je een enorm feestbeest bent. Kijk je altijd boos, dan ben je vast niet aardig of minstens erg ontevreden. Een babyface vinden we onvolwassen en niet krachtig; niet handig als je de  CEO van een multinational bent. Een glad voorhoofd of geen mimiek in het gezicht is funest. Kraaienpootjes zijn een voordeel want daaraan kun je zien dat iemand veel lacht. Nou, met die kraaienpootjes zit het wel goed. Die heb ik volop. En als het aan Helga ligt, houden we het ook zo. Ik moet benaderbaar blijven. Niet te mooi en te glad dus. Een beetje beschadigd mag. Het leven tekent een gezicht en dat is niet altijd verkeerd. Het leven tekent ook op een goede manier. Met wat lijntjes in het gelaat en omhoog krullende mondhoeken (waar Helga voor kan zorgen) vertel je dat je je met verve door het leven hebt geslagen, wat een enorm voordeel kan zijn bij een sollicitatiegesprek. Niemand zit op een interim manager te wachten die eruit ziet alsof ze nog  nooit een probleem van dichtbij heeft gezien. Het gezicht moet leven en allerlei positiefs vertellen. En mocht het zo zijn dat de jaren in de wangen zijn gaan hangen dan is daar Heldin Helga om een handje te helpen. We worden ouder en blijven langer vitaal. En we blijven langer actief op de arbeidsmarkt. De tijden zijn veranderd. Het is allang niet meer ijdel om iets aan je uiterlijk te laten doen. Het is vooral slim. Bijvoorbeeld vanwege die ozo belangrijke eerste indruk.

Marian Mudder (54) is schrijfster, freelance publiciste, actrice en coach. Ze werd vooral bekend door haar rol als Vera Prins de tv-serie Baantjer. Onlangs verscheen haar derde boek, ‘Volgende keer bij ons’.

Dat gezicht ken ik van vroeger

5 feb

Marian Mudder, foto Taco van der Werf

Marian Mudder, foto Taco van der Werf

Mijn gezicht is mijn visitekaartje, mijn werk, mijn inkomen, mijn toekomst, kortom mijn gezicht is mijn leven. Ik ben er dan ook heel voorzichtig en reuze zuinig op. Maar dat is niet altijd zo geweest.

Ik heb jaren gekend die ik in jeugdige onwetendheid heb doorgebracht, waarin ik at als een bootwerker, rookte als een schoorsteen en dronk als een zeeman. Met altijd een frisse teint in de morgen. Dus wie maalde erom? Maar al snel kreeg ik in de gaten dat ik daar niet ongestraft mee door kon gaan.

Dus nu zorg ik buitengewoon goed voor mijn gezicht. Veel water, veel groente en fruit, zo min mogelijk suiker, voldoende beweging. Kortom: op mijn levensstijl valt weinig aan te merken. En Helga? Die hoort ook bij die levensstijl. Vorige week was ik weer even bij haar. Ze liet me twee foto’s zien. Een die zojuist gemaakt was en eentje van een paar maanden geleden. Als ik in de spiegel kijk zie ik geen enkel verschil. Maar op de foto is dat er wel degelijk. Maar minimaal. Helga houdt het subtiel. En dat moet ook, want ik heb er niks aan om mijn lachspieren lam te leggen. Daarvoor lach ik te graag en dat gaat er met lamme lachspieren heel raar uitzien. Ik ben een uitdrukkelijke wens naar Helga toegegaan: ik wil er goed uitzien maar ik wil geen ander gezicht krijgen en ik wil niet dat iemand ziet dat ik iets heb laten doen. En dat kan ik aan haar toevertrouwen. Met enige regelmaat trapt ze op de rem. Waar ik best nog wat botox wil, krijg ik van haar een resoluut ‘nee’ te horen. Terug in de auto inspecteer ik mijn gezicht in de achteruitkijkspiegel. ‘Hee’, denk ik, ‘Dat gezicht ken ik ergens van. Dat gezicht ken ik van vroeger.’

Marian Mudder (54) is schrijfster, freelance publiciste, actrice en coach. Ze werd vooral bekend door haar rol als Vera Prins de tv-serie Baantjer. Onlangs verscheen haar derde boek, ‘Volgende keer bij ons’.

2013

8 jan

Marian Mudder, foto Taco van der Werf

Marian Mudder, foto Taco van der Werf

Goede voornemens heb ik niet. Daar doe ik niet aan. Ik probeer er elke dag wat van te maken en dat lukt vaak en soms niet. Mijn goede gewoontes overboord gooien, daar doe ik wel aan. Zo ben ik dit jaar begonnen. Ik heb gedronken als een Maleier, gegeten als een bootwerker, ik heb geld uitgegeven aan dingen die ik niet nodig heb en veel vlees gegeten. Ik ben het nieuwe jaar begonnen met elke slechte gewoonte die ik kon bedenken. En het was heerlijk.
Oudejaarsavond heb ik met vrienden genoten van een paar flessen Prosecco en Belgisch stoofvlees. Rundvlees gemarineerd in azijn en daarna gestoofd met ontbijtkoek en appelstroop. Geserveerd met rode kool en patat. Met mayonaise. Want dat is lekker. Vooral als het om goede mayonaise gaat en niet om fritessaus. Daar zit een belangrijk verschil in. Fritessaus is een laffe, goedkope variant van mayonaise. Mayonaise is lekker, fritessaus is smerig, daar kan ik kort over zijn. Na twaalven heb ik gedanst tot ik de gastvrouw moest vragen om een paar gympies. En een trui en een joggingbroek. Zag ik er om elf uur ‘s avonds nog uit als een elegante dame in zijden blouse, kokerrok en torenhoge pumps, om een uur of twee had ik de gedaante aangenomen van een snowboarder.
Nieuwjaarsdag. We hebben geen honger maar we gaan toch eten, want dat is gezellig. We bestellen een glas Merlot, proosten op het nieuwe jaar en nemen alleen garnalenkroketjes en een salade rucola. Tot er op het tafeltje naast ons een steak tartare wordt neergezet. Steak tartare? Stond die op de kaart? Echte steak tartare? Van met de hand gesneden ossenhaas, met kappertjes, dijonmosterd en een uitje??
‘Ober?’ wenk ik de vriendelijke jongeman, ‘doe hier ook maar een steak tartare.’ Bij de steak worden frietjes geserveerd. Met echte mayonaise. Geen fritessaus. En zo moet het nieuwe jaar zijn. Mayonaise. Geen fritessaus. Zo is het ook met de zorg voor mijn gezicht. Ik ga alleen voor het neusje van de zalm. Daarom vertrouw ik mijn gezicht alleen aan Dr. Helga toe.

Marian Mudder (54) is schrijfster, freelance publiciste, actrice en coach. Ze werd vooral bekend door haar rol als Vera Prins de tv-serie Baantjer. Onlangs verscheen haar derde boek, ‘Volgende keer bij ons’.

In de wachtkamer

5 jan

Jeroen Jansen

Daar zit je dan, in de wachtkamer van de Elzen Kliniek. Waar ze behalve de LINDA. ook draadloos internet hebben, zodat je je kunt verschuilen achter je smartphone of tablet. Om maar niet naar dat meedogenloze tv-scherm te hoeven kijken, waar om de zoveel minuten een bekend gezicht voorbijkomt: dat van mezelf.
En toch wordt mijn blik altijd weer naar het flatscreen aan de muur gezogen. Als een crimineel voor een muur vol opsporingsberichten wacht ik mijn beurt af, bevreesd voor de herkenning door anderen. Eén voor één komen ze voorbij: de modellen van Helga. Wanneer is het míjn beurt ook alweer? Na die vrouw die haar mondhoeken heeft laten doen, of komt eerst nog die oud-hockeyster die nu wel 20 jaar jonger lijkt dan vroeger?
Hoe ik dat weet? Omdat ze van elk model twee portretten laten zien: een ‘voor’ en ‘na’ foto. Ook míjn foto’s komen voorbij. Op de eerste zie ik er nogal afgetrokken uit, alsof ik nachten achtereen geen oog heb dichtgedaan. Ik kruip weg achter mijn smartphone. Met één oog gluur ik naar het scherm (wat duurt het lang!), met mijn andere tast ik de blikken af van de twee vrouwen die ook in de wachtkamer zitten. Word ik herkend? Zie ik iemand heimelijk mijn kant op gluren?
Na een paar seconden is het voorbij en verschijnt een ander in beeld. Voor even ben ik uit de gevarenzone, totdat mijn uitgebluste zelfportret opnieuw de wachtkamer vult. Tegen beter weten in dwing ik mezelf alleen de ‘nafoto’ te bekijken, maar helaas: ik ben een ramptoerist. Dan gebeurt het onvermijdelijke: ik word herkend. Mijn buurvrouw verbreekt de stilte van de wachtkamer. “Goh, u ziet er echt veel beter uit nu,” zegt ze opbeurend. “Dat is ook de bedoeling,” mompel ik. Ze lacht en ik word opeens heel erg in beslag genomen door mijn email. Ik ben nog elke dag blij als ik in de spiegel kijk en het verbluffende resultaat zie. Vreemd eigenlijk, als iets niet klopt en afwijkt van het gemiddelde dan krijg je van iedereen commentaar (jee, ben je zo moe?, slaap je niet?, gaat het wel goed met je?). En als de dissonant met een spuitje hyaluronzuur is weggetoverd, dan ben je er eigenlijk binnen één seconde aan gewend. Ik denk dat ik daarom moeite heb geconfronteerd te worden met mijn oude uiterlijk. Daar heb ik definitief afscheid van genomen.

Jeroen Jansen (1969) is freelance journalist en schrijver van o.a. sport- en managementboeken.

De leeftijd

5 dec

Marian Mudder, foto Taco van der Werf

Iedereen wordt het hele leven lang elke dag ouder, maar na je veertigste is het opeens een onderwerp. Ik word er gek van. Op alles wat me overkomt, ieder pijntje wat ik heb, iedere kwetsuur die ik oploop, krijg ik als commentaar: ‘Ja, dat ga je nu krijgen, dat is de leeftijd.’
De leeftijd. Dit is een geschreven column, maar ik zou er graag een geluidseffect onder zetten, en dan moet u denken aan de soundtrack van Jaws… De Leeftijd… toedoetoedoetoedoe.
Ik heb mijn arm gekneusd toen ik drie was, een gat in mijn hoofd gevallen op mijn vijfde, op mijn negende ben ik met mijn dijbeen in het prikkeldraad blijven hangen, op mijn dertiende heb ik mijn arm gebroken, mijn voet  verbrand op mijn 28ste, een stukje van mijn duim gesneden met een snijmachine op mijn 30ste, ik had een tennisarm op mijn 35ste . En dat alles had ik te danken aan onvoorzichtigheid, naïviteit, stommiteit, dromerijen of gewoon domme pech. Maar boven de veertig is opeens alles te wijten aan ‘de leeftijd’. Zoals een verstuikte pols op mijn 49ste als gevolg van een val van een hoge trap.
Ik ben reuze fief, fit, huppelig, overmoedig, chaotisch, en onvoorzichtig. En dat al mijn hele leven lang. Dat ik nog leef is een wonder. Ik ben wel eens spontaan voorover gevallen, terwijl ik op de rand van het trottoir voor een stoplicht stond te wachten. Gewoon voorover geduikeld. Van het trottoir afgevallen, zeg maar. Dit gebeurde voor mijn veertigste dus niemand zei er iets van. Als het me nu zou gebeuren zou het worden aangezien als een aanval van vroeg ingetreden dementie. Ik hou mijn mond. Ik heb het er niet meer over. Over mijn bezoekjes aan Helga vertel ik ook niets. Ik hul mezelf in het mysterie van ‘hoe-doet-ze-het-toch…’ Veel verstandiger.

Marian Mudder (54) is schrijfster, freelance publiciste, actrice en coach. Ze werd vooral bekend door haar rol als Vera Prins de tv-serie Baantjer. Onlangs verscheen haar derde boek, ‘Volgende keer bij ons’.