In de wachtkamer

5 jan

Jeroen Jansen

Daar zit je dan, in de wachtkamer van de Elzen Kliniek. Waar ze behalve de LINDA. ook draadloos internet hebben, zodat je je kunt verschuilen achter je smartphone of tablet. Om maar niet naar dat meedogenloze tv-scherm te hoeven kijken, waar om de zoveel minuten een bekend gezicht voorbijkomt: dat van mezelf.
En toch wordt mijn blik altijd weer naar het flatscreen aan de muur gezogen. Als een crimineel voor een muur vol opsporingsberichten wacht ik mijn beurt af, bevreesd voor de herkenning door anderen. Eén voor één komen ze voorbij: de modellen van Helga. Wanneer is het míjn beurt ook alweer? Na die vrouw die haar mondhoeken heeft laten doen, of komt eerst nog die oud-hockeyster die nu wel 20 jaar jonger lijkt dan vroeger?
Hoe ik dat weet? Omdat ze van elk model twee portretten laten zien: een ‘voor’ en ‘na’ foto. Ook míjn foto’s komen voorbij. Op de eerste zie ik er nogal afgetrokken uit, alsof ik nachten achtereen geen oog heb dichtgedaan. Ik kruip weg achter mijn smartphone. Met één oog gluur ik naar het scherm (wat duurt het lang!), met mijn andere tast ik de blikken af van de twee vrouwen die ook in de wachtkamer zitten. Word ik herkend? Zie ik iemand heimelijk mijn kant op gluren?
Na een paar seconden is het voorbij en verschijnt een ander in beeld. Voor even ben ik uit de gevarenzone, totdat mijn uitgebluste zelfportret opnieuw de wachtkamer vult. Tegen beter weten in dwing ik mezelf alleen de ‘nafoto’ te bekijken, maar helaas: ik ben een ramptoerist. Dan gebeurt het onvermijdelijke: ik word herkend. Mijn buurvrouw verbreekt de stilte van de wachtkamer. “Goh, u ziet er echt veel beter uit nu,” zegt ze opbeurend. “Dat is ook de bedoeling,” mompel ik. Ze lacht en ik word opeens heel erg in beslag genomen door mijn email. Ik ben nog elke dag blij als ik in de spiegel kijk en het verbluffende resultaat zie. Vreemd eigenlijk, als iets niet klopt en afwijkt van het gemiddelde dan krijg je van iedereen commentaar (jee, ben je zo moe?, slaap je niet?, gaat het wel goed met je?). En als de dissonant met een spuitje hyaluronzuur is weggetoverd, dan ben je er eigenlijk binnen één seconde aan gewend. Ik denk dat ik daarom moeite heb geconfronteerd te worden met mijn oude uiterlijk. Daar heb ik definitief afscheid van genomen.

Jeroen Jansen (1969) is freelance journalist en schrijver van o.a. sport- en managementboeken.

De leeftijd

5 dec

Marian Mudder, foto Taco van der Werf

Iedereen wordt het hele leven lang elke dag ouder, maar na je veertigste is het opeens een onderwerp. Ik word er gek van. Op alles wat me overkomt, ieder pijntje wat ik heb, iedere kwetsuur die ik oploop, krijg ik als commentaar: ‘Ja, dat ga je nu krijgen, dat is de leeftijd.’
De leeftijd. Dit is een geschreven column, maar ik zou er graag een geluidseffect onder zetten, en dan moet u denken aan de soundtrack van Jaws… De Leeftijd… toedoetoedoetoedoe.
Ik heb mijn arm gekneusd toen ik drie was, een gat in mijn hoofd gevallen op mijn vijfde, op mijn negende ben ik met mijn dijbeen in het prikkeldraad blijven hangen, op mijn dertiende heb ik mijn arm gebroken, mijn voet  verbrand op mijn 28ste, een stukje van mijn duim gesneden met een snijmachine op mijn 30ste, ik had een tennisarm op mijn 35ste . En dat alles had ik te danken aan onvoorzichtigheid, naïviteit, stommiteit, dromerijen of gewoon domme pech. Maar boven de veertig is opeens alles te wijten aan ‘de leeftijd’. Zoals een verstuikte pols op mijn 49ste als gevolg van een val van een hoge trap.
Ik ben reuze fief, fit, huppelig, overmoedig, chaotisch, en onvoorzichtig. En dat al mijn hele leven lang. Dat ik nog leef is een wonder. Ik ben wel eens spontaan voorover gevallen, terwijl ik op de rand van het trottoir voor een stoplicht stond te wachten. Gewoon voorover geduikeld. Van het trottoir afgevallen, zeg maar. Dit gebeurde voor mijn veertigste dus niemand zei er iets van. Als het me nu zou gebeuren zou het worden aangezien als een aanval van vroeg ingetreden dementie. Ik hou mijn mond. Ik heb het er niet meer over. Over mijn bezoekjes aan Helga vertel ik ook niets. Ik hul mezelf in het mysterie van ‘hoe-doet-ze-het-toch…’ Veel verstandiger.

Marian Mudder (54) is schrijfster, freelance publiciste, actrice en coach. Ze werd vooral bekend door haar rol als Vera Prins de tv-serie Baantjer. Onlangs verscheen haar derde boek, ‘Volgende keer bij ons’.

De opkomst van de botoxwinkels

30 nov

BotoxwinkelsDeze week werd ik in de winkelstraat van Naarden-Vesting staande gehouden door een mevrouw die regematig naar onze kliniek komt. “Heb je gelezen dat er binnenkort in winkelcentra botoxwinkeltjes gaan komen, waar je tussen het boodschappen door even een spuitje kunt halen? Wat vind jij daar nou van?” Tot haar grote verbazing, ik zag het aan haar gezicht, vertelde ik haar dat ik deze ontwikkeling in zekere mate toejuich. Want dit betekent, dat het taboe om iets aan je uiterlijk doen eindelijk aan het verdwijnen is.

Ook huisartsen doen steeds vaker kleine cosmetische behandelingen en dat is bijna revolutionair te noemen. Tien jaar geleden vonden ze het de grootste flauwekul. Botox is trouwens niet alleen een goed middel tegen gezakte wenkbrauwen en een fronsrimpel, maar werkt ook tegen hoofdpijnklachten, tandenknarsen en overmatig zweten. Daar kan de huisarts dan ook een mooie rol in vervullen, want het toedienen van die injecties kan elke arts prima leren.

Hoe belangrijk je uiterlijk is ontdekte de econoom Daniel Hamermesh: met een knap gezicht verdien je gemiddeld 15% meer. Samen met Maastrichtse onderzoekers kwam hij erachter dat bedrijven waar mooie mensen werken het beter doen dan die waar minder mooie mensen werken. Zelfs in de bijbel vinden we veel voorbeelden waar schoonheid wordt beloond en bejubeld. Is je uiterlijk belangrijk: jazeker. […]

Tijs en Annemarie

23 nov

Jeroen JansenAls interviewer helpt het, wanneer je gezegend bent met een charmant uiterlijk. Ik durf te wedden dat dit een van de redenen is waarom Jeroen Pauw meer uit zijn gasten krijgt dan Tijs van den Brink. Over het uiterlijk van Tijs zijn hele internetfora volgeschreven. De man ziet er op zijn zachtst gezegd nogal streng uit. Als ik hem was, zou ik hier en daar wat subtiele correcties laten aanbrengen, al ben ik bang dat hij het met subtiel niet redt.
Dat is natuurlijk best sneu; hoe iemand eruitziet mag geen rol spelen. In een ideale wereld is dat vermoedelijk ook zo, maar we weten allemaal dat het er op deze wereld heel anders aan toegaat. Ik had vroeger een baas die zijn vrouwelijk personeel uitkoos op ehm… hele vrouwelijke eigenschappen. Of ze ook goede verhalen konden schrijven, deed duidelijk niet terzake.
Mag je van jezelf zeggen dat je er best charmant uitziet? Ach wat, ik doe het gewoon. Wat een lullig woord trouwens, charmant. Iets wat dames op leeftijd zeggen: ‘Hij ziet er nog best charmant uit’. Nu interview ik voor mijn werk regelmatig een dame op leeftijd. Dat zijn soms heel flirterige gesprekken. Dames op leeftijd vinden mij doorgaans erg leuk. Of charmant. En omdat ik dat weet, maak ik er gebruik van. Glaasje wijn erbij en je krijgt de leukste gesprekken.
Behalve die ene keer, nog niet zo heel lang geleden. Annemarie Oster werd 70, liet haar columns bundelen en wilde daar met alle liefde over praten. Totdat ik een vraag stelde die haar niet aanstond. Toen was ik opeens helemaal niet meer zo charmant. ‘Wat voor een journalist ben jij eigenlijk?’, foeterde Annemarie. ‘Je doet me aan Tijs van den Brink denken.’ Oef. Ze zei het écht en ik was zowaar even uit het lood geslagen. Heb de volgende dag meteen maar even met de kliniek gebeld.

P.S. Het interview met Annemarie Oster werd nooit meer echt leuk, maar is desondanks te lezen in tijdschrift ‘Hollands Glorie’.

Jeroen Jansen (1969) is freelance journalist en schrijver van o.a. sport- en managementboeken.

Cosmetische behandelingen worden steeds veiliger

21 nov

Nieuw: Stichting Wetenschappelijk Onderzoek Esthetic Treatments, SWOET

Met de toename van het aantal cosmetische ingrepen en met de sociale acceptatie daarvan, neemt ook het aantal discussies hierover toe. Een van de meest voorkomende vragen is, welke arts betrouwbaar is. De Nederlandse Vereniging voor Plastische Chirurgie is zich daar gelukkig van bewust, getuige ook een artikel in de Telegraaf van woensdag 21 november jl. Zij zijn erg bang voor imagoschade van het vak, aldus voorzitter plastisch chirurge Irene Mathijssen: “Wij willen meer veiligheid en willen, dat mensen goed geïnformeerd worden over wie ze voor zich hebben.” Een goede zaak, die ik uiteraard van harte onderschrijf. Maar ik vind, dat de bewaking van wat er gebeurt op het gebied van cosmetische behandelingen, verder moet gaan dan alleen het registreren van bevoegde artsen. Omdat dit vakgebied nog vrij jong is, valt er nog veel te onderzoeken. Daarom heb ik onlangs de stichting SWOET opgericht, de Stichting Wetenschappelijk Onderzoek Esthetic Treatments. Mijn missie is, om met deze stichting wetenschappelijk onderzoek te doen om bij te dragen aan de verbetering van de patiëntveiligheid bij cosmetische behandelingen. De stichting is een inhoudelijk onafhankelijk wetenschappelijk instituut, die los staat van mijn kliniek. Het is de bedoeling dat het een kennisinstituut wordt met samenwerkingen in alle disciplines, van artsen en farmaceutische industrie tot de politiek en natuurlijk met patiënten.

Uiteraard hou ik je via deze blog op de hoogte van ontwikkelingen en onderzoeksresultaten.

Laatbloeier

7 nov

Marian Mudder, foto Taco van der Werf

Als ik naar de Bijenkorf ga, word ik beter geholpen als ik fiks in de make up zit, haartjes goed en strak in het pak. Zie ik er uit als een schobberdebonkie  met haar in een staart, joggingpak aan, sneakers en een zonnebril op – heerlijk, woonde ik maar in LA waar zoiets volstrekt normaal is – dan keurt de gemiddelde verkoopster me geen blik waardig. Het is een klein en onbenullig voorbeeld, maar het illustreert wel hoe belangrijk ons uiterlijk is. Ja, het is de binnenkant die telt, ik zal de eerste zijn die dat beaamt. Maar zonder de juiste verpakking kopen wij het product niet. De vorm is inhoud. En andersom. Als schobberdebonkie verzet ik me ertegen, ik vind niets heerlijker dan zonder make-up rond te lopen en me niet te hoeven bekommeren om hoe ik eruit zie, vandaar mijn voorliefde voor verre reizen naar dichtbegroeide oerwouden, waar ik hooguit een aap tegenkom. Maar mijn werk, mijn werk. Door mijn werk ontkom ik er niet aan. En juist door mijn werk ben ik me er van bewust hoe belangrijk ons uiterlijk is. Dat begon al in mijn jonge jaren. Ik was 28 toen ik voor het eerst op het toneel stond. Een laatbloeier, jawel. Maar wel met een piepjong koppie en maatje 34, waardoor ik eruit zag als een meisje. Om voor rollen gevraagd te worden die bij me pasten (in die tijd werd je als onbekende actrice nog in een bak gezet die was gerubriceerd in geboortejaren) heb ik mijn geboortedatum veranderd en er vijf jaar van afgetrokken en dan nog schatte iedereen me tien jaar jonger dan ik werkelijk was. Ik heb de realiteit een handje geholpen. Ik heb de vorm en inhoud meer naar elkaar getrokken. En dat doe ik nog steeds, tegenwoordig met behulp van Helga.

 

Marian Mudder (54) is schrijfster, freelance publiciste, actrice en coach. Ze werd vooral bekend door haar rol als Vera Prins de tv-serie Baantjer. Onlangs verscheen haar derde boek, ‘Volgende keer bij ons’.

Wat te doen tegen wallen en donkere kringen onder de ogen?

29 okt

Een vermoeide indruk door donkere kringen onder de ogen

Donkere kringen onder de ogen geven een vermoeide indruk
Het komt zelden voor dat mijn cliënten vragen: “Maak me mooi.” Wat de meesten willen, is er goed uitzien voor hun leeftijd, fris en vitaal overkomen. Een vermoeide uitstraling is niet prettig bij je sociale contacten (“Wat zie jij er moe uit, slaap je wel goed?”) maar kan ook storend zijn voor je carrière. Als je er moe uitziet, helpt dat je niet bij bijvoorbeeld een sollicitatiegesprek.

De juiste diagnose is essentieel
Een vermoeide uitstraling wordt vaak veroorzaakt door donkere kringen en wallen onder de ogen. Gelukkig zijn er eenvoudige behandelingen die het probleem kunnen verhelpen. Voor een optimale behandeling is de juiste diagnose essentieel. Wat dat betreft werkt het bij cosmetische behandelingen hetzelfde als bij de reguliere arts: als je de oorzaak van de klacht weet, kun je de beste behandeling geven.

Blauwe doorschijn of hyperpigmentatie
De oorzaak kan verschillend zijn. Omdat de huid van de onderoogleden heel dun is en het oogspiertje direct onder de huid ligt, worden de oppervlakkige vaatjes die in de spier lopen zichtbaar. Dan krijg je als het ware een blauwe doorschijn. Een andere oorzaak is hyperpigmentatie, ofwel te veel pigment in de huid van de onderoogleden. De medische term hiervoor is melanocytosis. […]

Uit het nieuws: rimpelvuller wegens complicaties uit de handel

18 okt

Op Nu.nl staat het bericht dat de filler Hyacorp voorlopig uit de handel is gehaald, omdat deze complicaties kan veroorzaken. Denk aan zwellingen en verhardingen in het behandelde én zelfs in het niet-behandelde gebied.

Hyacorp is een hyaluronzuur en alle fillers op basis van hyaluronzuur breken vanzelf af. Dat zou dit middel ook moeten doen, maar toch kan er bij het afbreken iets misgaan. Wat precies de oorzaak is, is onduidelijk. Dat wordt op dit moment onderzocht door het Rijks Instituut voor Volksgezondheid en Milieu (RIVM) in samenwerking met de Nederlandse Vereniging voor Cosmetische Geneeskunde (NVCG). In overleg met de Inspectie voor de Gezondheidszorg (IGZ) heeft de leverancier, Dalton Medicare, woensdag besloten om voorlopig het middel uit de handel te halen.

Ter geruststelling: ik gebruik geen Hyacorp, maar beperk me tot twee fillers, op basis van een hyaluronzuur waarvan wetenschappelijk is bewezen dat ze 100% afbreekbaar zijn en dus veilig. Wat dit bericht wel weer heel duidelijk maakt en waar ik al jaren voor pleit, is dat er zeer zorgvuldig met fillers moet worden omgesprongen en dat alle middelen heel goed getest moeten worden voor ze in de klinieken kunnen worden gebruikt. Het is van groot belang dat er grondig wetenschappelijk onderzoek wordt gedaan naar cosmetische behandelingen. Om mijn woorden kracht bij te zetten en de daad bij het woord te voegen heb ik onlangs zelf een stichting opgericht, de SWOET, Stichting Wetenschappelijk Onderzoek Esthetic Treatments. Graag hou ik je via deze blog op de hoogte van de ontwikkelingen op dit gebied.

Klaar met excuses

15 okt

Jeroen Jansen

Jeroen Jansen

Mijn vrienden en kennissen zijn niet dom. Sterker nog, ik vermoed dat hun IQ ver boven het gemiddelde uitsteekt. Daarnaast zijn ze overwegend links georiënteerd. Het valt me op dat ‘dit soort mensen’ niets van doen heeft met botox, fillers en andersoortige injectables. Oud worden doen ze bij voorkeur op de Brigitte Bardot-manier, al is dat vanwege madame’s rechts extremistische sympathieën een wat ongelukkig voorbeeld.
Bij hen heb ik vaak de neiging me te verontschuldigen voor mijn spaarzame bezoekjes aan de kliniek (zelfs hier geef ik er de voorkeur aan om ‘spaarzaam’ te schrijven, alsof dit een verzachtende omstandigheid is…). Ik grijp naar excuses, zoek naar motieven. Als een misdadiger die ooit zelf slachtoffer is geweest. Ik begin over mijn moeder, die toen ik nog puber was, zei dat mijn ogen ‘het enige mooie’ waren dat ik had. Achteraf twijfel ik. Het kan ook zijn dat ze zei dat mijn ogen ‘het mooiste’ waren, wat een wezenlijk verschil is. Maar om mijn ijdelheid te verklaren vanuit een door vernedering gevoed minderwaardigheidscomplex, hou ik beter vast aan de eerste uitspraak. […]

‘Alles van waarde is weerloos’

20 sep

Marian Mudder, foto Taco van der Werf

‘Zie je dat? Ze heeft iets raars laten doen aan haar gezicht.’ Samen met een vriendin zit ik naar een televisieserie te kijken met Glenn Close in de hoofdrol.
Ik zwijg wijselijk maar het woordje ‘raar’ begrijp ik niet. Glenn Close is de zestig inmiddels ruim is gepasseerd en ziet er fantastisch uit. Niet onnatuurlijk strakgetrokken. Waarom mijn vriendin zegt dat ‘ze iets raars’ heeft laten doen, begrijp ik niet. Misschien ziet ze er beter uit dan dat we verwachten voor iemand van haar leeftijd. En ja, ik denk wel dat ze aan ‘intensieve huidverzorging’ doet. Zo noem ik het. Intensieve huidverzorging. Want met een pot crème kom ik er niet meer. Er is zwaarder geschut voor nodig to be the best I can be. En dat is wat ik wil. Ik wil er niet uitzien als een jong hertje, ik moet er niet aan denken. […]